Niet onze woorden.

Ik ben in 1990 begonnen in de kraamzorg en kwam daarna bij een paar grote bureaus terecht. Het werk vond ik geweldig, maar de organisaties waren groot, log en onpersoonlijk. Er werd van alles beloofd, maar die beloftes nakomen, ho maar. Na de zoveelste teleurstelling ben ik gestopt. Anderhalf jaar heb ik thuis gezeten. Het vertrouwen was gewoon op.

Tot een oud-collega mij belde over Kraamzorg Mama. Zij hield vol dat het hier echt anders was. Ik werk er nu bijna 8 jaar en eerlijk is eerlijk, ze heeft geen letter overdreven. Ik werk op rooster, dus ik weet ruim van tevoren waar ik aan toe ben. Dat geeft mij zoveel rust. Woorden worden hier omgezet in daden. Ik ga al fluitend naar mijn werk.

Bij Kraamzorg Mama ben ik ook echt Greke. Een mens, geen personeelsnummer. Dat merk je aan de persoonlijke aandacht, maar vooral aan de bereikbaarheid. Je kunt de leidinggevenden gewoon op hun mobiel bellen, ook op de gekste tijdstippen. Kom ik een keer niet direct bij de juiste persoon uit, dan is er altijd wel iemand die luistert en me verder helpt.

Begrijp me goed, ik val niemand lastig met een sneetje in mijn vinger. Qua zorg sta ik mijn mannetje. Maar maak je iets heftigs mee bij een gezin, dan word je hier niet aan je lot overgelaten. Die nazorg, dat er iemand naast je staat op moeilijke momenten, dat is voor mij het allerbelangrijkste.

Geen jury tegenover je, geen ongemakkelijk kruisverhoor. Gewoon een gesprek van mens tot mens, waarin ik de tijd en de ruimte kreeg om mijn verhaal te doen. Ik was dat niet gewend, en het zette meteen de toon. Je bent hier een waardevol onderdeel van het geheel, geen nummer.

Wat mij ook is bijgebleven is de keuze voor de nieuwe leaseauto's. Wij mochten allemaal meedenken en onze wensen aangeven, en daar is echt naar geluisterd. En misschien wel het belangrijkste, je hoeft hier niet bang te zijn om je een keer ziek te melden. Dat was ik bij eerdere werkgevers wel. Hier voel je, jouw welzijn telt mee en we doen het samen.

Ik was veertien jaar uit het vak toen Kraamzorg Mama mij aannam. Door hun begeleiding en de bijscholingen heb ik mijn kennis in korte tijd weer op het juiste niveau gebracht, en sindsdien word ik ieder jaar bijgeschoold voor mijn accreditatiepunten. Zo blijf ik gewoon bij.

Het werk verveelt nooit. Je komt overal, bij grote en kleine gezinnen, bij alle culturen. De planners houden rekening met mijn reisafstand zodat het werkbaar blijft, er is altijd ruimte voor overleg en de directie is open over hoe het bedrijf ervoor staat. Je telt hier serieus mee. Dat klinkt klein, maar als je het jaren anders hebt meegemaakt, weet je hoe groot het is.

Ik heb een aantal zware maanden achter de rug. In die periode heb ik ontzettend veel steun gehad aan Kraamzorg Mama. Niemand die aandrong om snel weer aan de slag te gaan. Ik kreeg lieve berichtjes, bloemen, en vooral rust om mijn verdriet te verwerken.

Terwijl ik dit vertel schieten mijn ogen weer vol. Ook mijn omgeving, zag het verschil. Er zijn hier veel mooie dingen, de attenties, het jaaroverzicht, noem maar op. Maar de persoonlijke aandacht op de momenten dat het er echt om gaat, dat is wat mij het meeste raakt.

Elke keer als ik op kantoor kom, word ik met open armen ontvangen. Mensen vragen hoe het met je gaat en ze menen het ook. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar ik heb het bij geen enkele andere werkplek zo ervaren.

Laatst zat ik met een lastige situatie thuis. Ik appte mijn zorgmanager om het van me af te schrijven, en ik kreeg zulke lieve woorden terug. Diezelfde avond belde ze uit zichzelf om te vragen hoe het ging. Dat is Kraamzorg Mama voor mij. Er is altijd iemand bij wie je je hart kunt luchten, en je merkt dat ze er echt voor je zijn.

Ik heb privé een hoop ellende meegemaakt. Van het soort waarvan je denkt, die had allang opgebrand thuis moeten zitten. Ik sta er zelf nog van te kijken dat het anders is gelopen, en ik weet ook waardoor.

Ik werd in dat diepe dal niet losgelaten. Mijn leidinggevenden en collega's gaven me positieve energie en de juiste steun om er bovenop te komen. In plaats van thuis op de bank weg te zakken, vond ik in mijn werk bij de kraamgezinnen de kracht om mezelf te herpakken. Dat gun ik iedereen die twijfelt of een werkgever er echt voor je is als het tegenzit.

Als kleuter wilde ik al mama worden. Daar bestond geen opleiding voor, dus werd het kraamzorg. Ik heb met hart en ziel heel wat baby's ter wereld mogen helpen, en sinds ik Kraamzorg Mama ontdekte, weet ik dat ik op de juiste plek zit.

Het zit hem in de kleine dingen. Een appje, een telefoontje, persoonlijke belangstelling, een attentie op het juiste moment. Het voelt als een grote familie waar je bij hoort, niet als een organisatie waar je voor werkt. Zo motiverend, en zo waarderend. Ik ben er trots op dat ik hier werk.